Maharjan Ratna

लक्ष्मीकुमार महर्जन  अस्पताय च्वना च्वम्ह कलाम्हं, भात म्ह कान्छा नुग: मछी वया ख्वालय,खने दु ।ता ई दय धुंकुगु ल्वचं कगु ।बास मयागु न मखु याका हे च्वंगु दु ।अयन वया ल्वय क्वलाइगु नां हे मका ।बास नया च्वंगु दु ,लाय छक ला वना च्वंगु दु। कान्छा थौं डक्तर नाप क्वछिना वने धका पिया च्वन। थौं भतिचा निर्मलाया ख्वा: न म्हिग म्हींग सिबे पा ,मना वगु थें ,हाकु थें ,उकि डक्तर नाप सहलह याय धका ,। डक्तर न वल ,वयात दुने क्वथाय सतल निम्ह दुहाँ वन।वयात स्वबल, जाँचय याय मागु च्वया

जि अथे हे न्हय्‌दँति दुबलय्‌या खँ ख: थ्व । छन्हु मांया तसकं मिले जूम्ह पासा ज्ञानीमां छेँय् वल । मां व ज्ञानीमांया न्ह्याइपुक्क खँ ल्हाल्हां कन्हय्‌खुन्हु सक्वया नादि खुसी माधवनारायण दर्शनया लागि वनेत खँ जुल । तर ज्ञानीमामं मोटरं वनेगु मखु न्यासि वनेगु धका: प्रस्ताव तल । “गन यलंनिसें सक्व थ्यंक न्यासि वनेफइ ? थुपिं मस्त निम्ह नं यंकेगु उकें मोटरं वनेगु का” जिमि मामं धाल । “कन्हय् छकः ला न्यासि हे वनेगु का लच्छी ! मस्तय् नं न्ह्याइपुसे च्वनी । निघौ नं थ्यनी सक्वय्” ज्ञानीमामं धाल । “निघौ नं

खुगू दशकं मयात जिं कबि दुर्गालाल श्रेष्ठ म्हस्यूगु । दबुली दबुली भाजु भृगुरामलिसे खने दैच्वनी । म्ये हालाजुइ , प्याखं हुलाजुइ । स्वयाच्वॅक्व स्वक्वमितयत सालाच्वने फुगु उमिगु क्षमता । स्वयाच्वंपिं सुं इकिधिकि सनीमखु । स्वःलिसे स्वये मगानाच्वनी उमिगु प्रस्तुति । भचा म्हस्यूतास्यू जुइव छन्हु वं जितः थःथाय् ब्वनायन । न्हायकं त्वालय् , दुने चुकय् । खॅ सः । खॅ ल्हानाः भुलय् याना तयेफु । तःधं छुइम्वाः । सरलय् न्ह्यागु खॅय् नं भ्यलय् पुनेफु । उकिं वलिसे स्वापूतैपिं मनूत तम्वयाः वलिसे बायावन धयागु न्यने मलं । वया क्वथा स्वम्ह मनू च्वनेवं