Maharjan Ratna

आनन्द सिद्धि तुलाधर छगू सुलिमय् राम व स्याम निम्ह पासापिं थःपिंत सूर ततं दुबिस्ता ब्याकाच्वन।भचा भचा क्वाहांवंसां इपिं सूरय् धाःसा मलानि।रामं खँ छुत–“स्व स्याम,थौं व हारांचित झीसं भक्कुमार जुइक जुक्के मानि खँला।”थौंने वं हे खः जितः वा त्वधुइक दा:गु ।” थःगु म्हुतुसि फहिका निपु वा मदुगु वाकुधी केना: स्यामयात धाल–“जिगु निपु वा त्वथुला बिउगुया पलेसा थौं वयागु प्यपु वा कुतुंवयेक वयात ख्वालय् कि ख्वालय् मुक्का नक्केगु का।सुरेजु,खँला।” स्यामं पासायागु वाकुधी छक: क्वथीक स्वयाः वा न्हेया: ल्हाः म्हूचिना: पासायात धाल–“राम,छं धन्दा हे कायेमाःगु मदु।थौं व हारांचिगु सातु वनाः चिकुज्वर वइगु जुल

भुख्यलय् जि । छेय् लिहाॅ वयेमागु । लिक्कसं भगवान पाउ । अन दुवातय् सवारीसाधन दइ । न्ह्यागुलीसां च्वना वने । दुवातय् खालिखालिगु ट्याक्सित गाहा पियाच्वंपिं दु । ट्याक्सि ड्राइभरतयलिसे धासा खॅ हे ल्हाये मास्ते मवो । मिटर स्यं धाइ । लालाथे भाः तइ ।दोब्बर तेब्बर । थम्हं धयाथे दैमखु । अज्ज इमि हे सः झन तस्सः जुयाच्वनी । मज्जि हे मगाः मजुइकं जिं ट्याक्सि गयेगु मयाना । माइक्रो व टेम्पुत उखे मदुगु जुयाच्वन । अथेला अनं खत्वाचा दश मिनेटति वनेवं बिज्यासः द्योयाथाय् थ्यनी । अन टेम्पु स्टायण्ड दु । छत्वाचा