Maharjan Ratna

छम्ह पासां धाल ” छं स्या न्यापिं धाःपिं गजाःपिं पासापिं हं ! न्ह्यागु खँ नं बागलय् न्याकाः खँल्हाइपिं ! छ ध्याचुमि जुया छ लिसे अथे खँल्हात म्वाल धायेका ! जिपिं नापं नं….छंत उमिसं धाये ज्यूगु नं धाः मज्यूगु धाः तर छं उकथं हे लिसः मब्यू ! अाः स्वले जिमित नं…।” पासाया खँ जिं मुसुक्क न्हिलाः धया ” अजाःपिं पासापिनि स्वभाब हे अथें न्ह्यागु खँ ससपेन्स तयाथें खँ ल्हाई , झीगु खँयात लिसः नं अथेहे बिइ । थ्व उमिगु साहित्यिक भाय् खः मेकथं धायेसा झी प्रति डाहारी मतिना खः । झी

थौ माघया मंगलबार चौथि, नःलिचिया सुथं न्हांपां मोल्हुयाः गनेद्यःया अपसं च्वनेत तरखर यानाच्वन । मचांनिसें मां नाप नापं मंगलवारया अपसं च्वनाः गनेद्यः पुज्यायेगु बानी व आः तक नं मत्वःतूनि। पुजा फुक्कं तये सिधयेकाः तीजक भाःतम्हेसित थं वन। जि गनेद्यइके वनेत्यना मचा दंसा छकः स्वया दिसँ न्हैं। भाःतम्हेस्या मिखा ब्वब्व स्यास्यां नारीघडी स्वयाः धाल– ओहो ! आवंनिसें नं वनेगु ला स्व, द्यः हे ख्युंसे च्वंनि । न्याताः ई हे मजूनि । थजाःगु नसंचा इलंनिसें नं वने धयागु दइ ला । मखु लिबाक वनकि द्यःयाथाय् मनूत मो मो जुइ ताउत ताःहाकः झ्वलय्

राजमान न्हिथंथें थौं नं झोला छपाःज्वना मर्निङ वाक वन । लिहाँवयेखतं बजारय् थ्यंका थतः ययःगु तरकारी ल्यया पुतुपुइका स्वयाच्वन । अबले ल्यायम्हचाम्ह छम्हेसिनं  नमस्कार साहुजी ! जितः म्हँसिउनिला ? न्हापा थें छ्येँ ज्यायाइम्ह मनू मानिसा जितः ज्याय् तयादिसँ  जि वहे गोविन्द का ! राजमान पलख बिचाः याना ए…अं अं अचानक छ थन गथे ? थन छुयाना च्वनागु ? विदेशय् वनां गुलिं लुँ सयके फैथें ताल काउलि छगः नं सयकेमफु । उकिं ल्याहाँवया थनहे तरकारी खेती याना  म्यू वया च्वना का साहुजी थिके धया न्याःहे मदु का…। जि न्हापाया ज्या सकतां