ध्याचु – चिबाखं

सौरव शाक्य

छम्ह पासां धाल ” छं स्या न्यापिं धाःपिं गजाःपिं पासापिं हं ! न्ह्यागु खँ नं बागलय् न्याकाः खँल्हाइपिं ! छ ध्याचुमि जुया छ लिसे अथे खँल्हात म्वाल धायेका ! जिपिं नापं नं….छंत उमिसं धाये ज्यूगु नं धाः मज्यूगु धाः तर छं उकथं हे लिसः मब्यू ! अाः स्वले जिमित नं…।” पासाया खँ जिं मुसुक्क न्हिलाः धया ” अजाःपिं पासापिनि स्वभाब हे अथें न्ह्यागु खँ ससपेन्स तयाथें खँ ल्हाई , झीगु खँयात लिसः नं अथेहे बिइ । थ्व उमिगु साहित्यिक भाय् खः मेकथं धायेसा झी प्रति डाहारी मतिना खः । झी नापं थुकथं खँ ल्हायेगु उमिगु स्तर खः ” ।
पासा हानं न्यन ” उमिसं थुकथं खँल्हाना झीत छु पाइ ? ”
जिं पासायात ख्या ल्वाकछ्याना धया ” छिला छम्ह हाइजिन हाइकु भाषं लिसः बियादिसं अले छिगु बिम्बय् सेन्याे मखंकि मखु ! ”
पासां न्हिलाः धाल ” छि ध्याचुमि छिं ध्याचुं हे बागलय् न्याकाः लिसः मब्यूनि ”
जिं धया ” उमिसं धाःगु हे जितः मसला खः ध्याचुया निंति ” ।
पासा जिगु खँ लुधन अले धाल ” अयसा जिं नं अजाःपिं पासपिंत स्या न्याके ” ।