गथांमुग: – जय आजु ! आजु जय् हा: मखु !

गथांमुग: थौं – जय आजु !
आजु जय् हा: मखु !
गथांमुग:या बाखं फुक्क लिपा दयेका: स्वानाह:गु ख: । गथांमुग: कृषि सभ्यता नाप स्वा:गु छगू प्रकृति पूजकतय् पाखें सुरु जूगु अतिकं पुलांगु नख: ख: ! नेपा:या उप्व: धैथें नख:चख:बुंज्या नापं स्वानाच्वंगु दु !
थ्व नख: नं आजुपिनी नाप स्वा: धैगु खँ उकिइ आजु जय हालिगु परम्परां स्पष्ट क्यं तर आ: आजु जय हालिगु विकृत जुइ धुंकल । आजुयात उप्व: धैथें भैर: द्योया रुपय् नं कायेगु या: !
गथांमुग: लोक साहित्यया थीथी बाखं न्यन्येबलय् गथांमुग: मभिंम्ह (खलपात्र) वा: भिंम्ह पात्र गनं स्पष्ट मजू । गनं गंनं वया: घण्टाकर्ण यात तकं गथांमुग: दयेकाबिल । तर न्यनेब्वनेबलय् न्ह्यैपुसे च्वं ।
मूखँ गथांमुग: नख: सिनाज्या ज:छि सिना: ज्या या:बलय् मूंवैगु बामलागु शक्ति चुइका छ्वयेगु ख्याना छ्वयेगु यचुपिचु याना: थ:पिं व देय् स्वस्थ यायेगु नख: ख: । थुकिया आधारय् यक्व बैज्ञानिकता दु । थ्व नख: न हिन्दु न बौद्ध ख:।