छन्त ययेके धुंकाः !!

मथुरा साय्‌मि

सुरज व हसिना निम्ह मतिनामि । ब्याहा मजूनि । निम्हं क्वछुनाः मोबाइल स्वयाच्वन । किपात पुत्तुपुइकाः स्वयाच्वन । छगू पोष्टय् क्वथीक स्वत । आसिड् आक्रमणय् लाःम्ह छम्ह 22 दॅया मिसाया किपा । ख्वाः पकुमकु चिं । ला हय् हय् कुं । मिखाफुसि हे खने मदु । म्हुतु फस्वः । स्वये हे ग्यानापुस्से च्वं वयात । स्वयाच्वने थाकुयाः उमिसं मोबाइल अफ यानाछ्वत ।

हसना: सु बेइमानं याःगु जुइ थथे। खि-गालय् थुनेमाःका वैत । आसिड् छ्वाकीपिन्त ला फाॅसि बियाः स्याःसां जिउ ।

निम्हं गबायत चुप ।

हसना: ( ख्यूं ख्वालं) दः नं सुनानं अथे याना ब्यूसा …। थथे हे ग्यानापुस्से च्वना वंसा ….। छिं जितः ययेकादी मखु हला । छिं मेम्ह हे ब्याः यानादी । सु ब्याः यानादी छिं ?

सुरज: जिं छलिसे हे ब्याः याये।तर ब्याः याये न्ह्यः व तेजाबवालायात सःताः धाये …।

हसनाः छु धैदीगु छिं ?

सुरज : जिं धाये । अय् भाजु , जितः नं हसनायात थे हे तेजाब छकः छ्वाका ब्यु । बिन्ति धाये …।

हसना : अहह् , छाय् ले ?

सुरज: अथे जुलकि छन्त जितः सुनानं मेपिसं ययेकी मखु। सुनानं ब्याः याइमखु । अले झी सदां ह्वनाच्वने दै !!!!
गबायत निम्हसिया प्यंगः मिखा ल्वाना हे च्वनी ।