भुलां !

रिता महर्जन                          – write your feelings 

मिन्पचासया बिदा। मां बुँइ वनेन्ह्यः जिमित जा नकेसिधयेकाः न्हिनसिया कौला गुन्द्रु आलु वालाः बजि दालाय् तयाः च्वतय् तयाबिल। कुने लुखाय् चुकु तयेकाः मां बुँ वनाछ्वत। जिमि बा ज्याकुथि वने धुंकल। “थौंकन्हय् यक्व मस्त तना च्वंगु दु। पिने म्हितः वने मते न्हैं। तलय् हे स्वम्हं म्हिताच्वं धका: मामं लिसा काकां धयावन। जिपिं स्वम्ह तःकेहें गुबलें छु गुबलें छु कासा म्हिताच्वना।
न्हिनसिया झिंनिता: ई। जिपिं सुलाकासा म्हिताच्वना। च्वतया स्वाहाने फुसय् त:त:ग्व:गु वा भकारि स्वना त:गु दु, जिमि मामं। जिपिं न्ह्याब्लें व हे भकारि ल्यूने सुला: सुला: म्हिता च्वने। जि व हे भकारि ल्यूने सूवना। जिगु मिखा गथे गथे स्वहानेय् वन। अन छम्ह मिसा स्वान्हे दथुइ झ्वाताहां दना: च्वंगु खना। जि चिल्लाय् दंक हाला जिमि ततायाथाय् बिस्युंवना। जिमि ततां “छाय् थपाय्‌सकं हाला” धका: ब्वः बिल। जिं अन स्वाहानेय् सुं दु धया। जिमि तताया पत्याः मजू। छायेधासां जिमि मां बुँइ छ्वयाः मूलुखाय् चुकू तयावःगु ख:, ततां। ततां स्वहानेय् स्व: वन। जिपिं नं ल्यू ल्यू वना।
जिमिसं खना – धात्थें स्वहानेय् थपाय् ग्वाराम्ह हाकुसे च्वंम्ह तुयू गा न्यया तःम्ह स्वये हे ग्यानापुसे च्वंम्ह छम्ह मिसा दनाच्वन। मातनय् मत स्याना त:गुलिं व मिसाया म्ह क्वय् छुं खने मदु। ततां “छ सु” धका: न्यन। व मिसां त:त:ग्व:गु मिखा तुइसे च्वंक कनाः “मां गन दु?” धकाः स्व:क्वः जिमिके न्यन। जिमि ततां भकारि द्य:ने तयात:गु न्हाय्‌पं कथिं व मिसायात दायेत सितिंगु कुत: यात। अनंलि व मिसा छुं मधासे कुहां वन।
जिपिं स्वम्ह तसकं ग्यात। ततां केहेंयात बुयाः जितः ल्हाः ज्वनाः छ्यलिइ हल। मूलुखाय् चुकू तयात:गु हे दु। चुकू चायेकाः, जिपिं काचाकाचा पिने निं वया। हाकनं ततां पिनें चुकू तयाबिल। अले “खुँ वल खुँ वल” धकाः तता हाल। जःलाखःलात ”छु जुल, छु जुल।“ धका स्व:वल। जिमि ततां जूगु खँ ब्याक्क कन, सकसित।
जिमित पिने तुं तयाः तता ज:ला ख:लायापिं स्वम्ह प्यम्ह ति ब्वनाः छेँय् दुने स्वः वन। छेँ दुनें मेथाय् वनेगु लँपू हे मदु। छेँ छखां माला स्वत। सुं हे मदु। तता अजू चाल। सर्ज्यान्त थ:गु हे मिखां खं। व मिसा सु जुइ? गनं वःम्ह जुइ? गन वन जुइ? ततानं ग्यात खनी। बजि दाला ज्वनाः छेँय् नं मनूत लिसें पिहां वल। जिमित छेँय् दुहां वने हे ग्यात।
छेँय् लुखाक्वय् सुकू छपाः लायाः अन हे फ्यतुनाः। ततां गुन्द्रु आलु तर्कारि बजि तयाबिल, जिमित। थ:त नं काल। जिपिं मां व बाः वइगु लँपु स्वयाच्वना।
सनिल। द्य: खिउँइन्ह्य: हे जिमि मां बुँ लिथ्यन।स्वम्ह त:केहेँनं पिने च्वंच्वंगु खना मांनं न्यन – थबायेत तक पिने छाय् छिपिं?
ततां ब्याक्क खँ कन, मांबायात। मांनं धाल – हत्तेरिका। ग्याये मा:ला छिपिं? झीत हे रक्षा याना झिगु हे छेँय् च्वंपिं ख: नि। मा:गु रूप काये फु इपिं।
हानं मांनं धाल – न्हिन्हि बुँइ वने मा:गुलिं छेँय् फोहर जुयाच्वन। सुचुकुचु याये हे मलाना च्वन। उकिं “मां गन दु?” धका न्यं व:गु का। सुचुकुचु याना ति धायेत। आ: हे यानाबिइ, जिं। आवंलि ग्यायेमते न्हिं छिपिं?
मां लिसें जिपिं छेँय् थाहांवना। क्वथाय् दुहाँवना। मां ब्यलि थुइन्ह्य: हे सुचुकुचु याना बिई धका बैगलय् थाहाँवन। बैगलंनिसें बँ पुपुं क्वहाँवन।
थौंतकं जिमिसं मस्यू – जिमि मामं मस्त ग्याइ धका जक धा:गु ख: वा धात्थें?