सु खुँ ! – चिबाखं

सौरव शाक्य

थः काय् नं पर्सय् च्वंगु ध्यबा खुया कागुलिं काय् यात न्याततलय् कि न्यातालय् च्यारा च्यारा दायाच्वन बाैम्हसिनं ।
तरकारी न्याना दुहांवम्ह तिरिं काय् यात दायाच्वंगु खंबलय् जागु जुल ” छु ताल धयानी छिगु ! अय् भनं न्याताःहे मनावयेक दाये धैगु नं दुला ! काय् प्रति भ्याः हे माया मदुला छिके ! कसा यायेगु नं हद दइ ! मचां छिगु छु स्यंकल ! छु यात वं अपायच्वः दाये मायेक ह्वाँय् ह्वाँय् ख्वयेक ? ”
थ्व मुल्याहाँ जिगु पर्सय् च्वंगु ध्यबा खुया काल का ! थ्वइगु खराब बानी सचेयाये निंति दायाषु जिं ! बानी धैगु मचाबलय् हे सचे मयाःसा…” भातम्हसिनं धाल ।
” अयसा..अयसा..छित नं सचे याये लिबाये धुंकल ! खलेसा..” मचायात न्यातालय् उसि उसियाना भातयात ज्वैपिना स्वया धाल तिरिं ।
” जि छाय् सचे जुइ माल ! जिं छु खुया कयागु दु ! छु स्यंकागु दु !” भाःतम्ह थःतिरियात स्वया जागे जुल ।
कलाःम्ह नं तमं मि जुल ” छित सरकारं बिइगु तलब बिसहजार ! छि ज्वनाझाई पचासाैं हजार महिना ! गन नं वल थुलिमछिं ध्यबा हम्ह ! घूस, कमिशन नयाः वःगु मखुला ? थ्व नं खुइगुथें हे खः , थ्वला झन भ्रस्ताचार ! छित कजेयायेत मचाःयात दाःथें झ्यारखानाय् तयेमाः सरकारं ! “तिरिया तःसःगु सःलं भाःतया छ्यं क्वछु छुं वन ।