व वइतिनि ( छपु चिबाखं)

मथुरा साय्‌मि

भ्वय् छेय् रंजन व बबिता । कफी कप निगः तेबिलयसं । निम्हं म्हुतु मदुपिं थे , चुपचाप । तिरिक्क सः मदु ।
ताउजायव रंजनया म्हुतुप्वाः चाल, ” सि धैगु स्यूला छं ? फलफुल । सि सलकि नयेमाः । लिपा लातकि पाकय् जुया नं ध्वगिनावनी व । खॅ थुलला छं ? ”
” थुल , अले ? ” पुलुक्क छकः स्वयाः बबितां नवात ।
रंजनया म्हुतुप्वाः चालांवन , “अले छु सि ध्वगिका हे छ्वयेगु ला ? किलं हे नकेगु ला ?
बबितां नमवाः ।
म्हुतुप्वाः रंजनया हे चालावन , ” भूत स्वयाः बौ तयमाः । गुकथं गुकथं छिं , उकथं उकथं हे पलाः छीमाः । ब्याहाचाहिॅ थुपाले हे यायेमाः । आकिवं तक्क पियाच्वनेगु मखु । दाट् ईज अल । इलं सुयातं पियाच्वनी मखु । ”
बबिता क्वछूम्ह क्वछुतं ।
पलखजायव वया नं सः थ्वयावल ,” सलं वां न्याये थे छता यानादी मते । जि छिलिसे बाये नं मयः । अले मां अबुपिनि ब्वहले घाघः जुयाः च्वने नं मयः । भचा पियादिसॅ । छु याये ।चीमिगु परिवारय् जनम कायेगु हे अभिषाप जुयाच्वन । जिमि अबु घूस मनैम्ह कर्मचारी । लुतय् मयाइम्ह बफादारम्ह अफिसर । उकिं स्यन । वं छुं मुने मफुत । म्ह्याय् छम्ह बिया छ्वयेत नं वयात आसुआसु कनाच्वन , थौकन्हेया थथे थाहाँ वनाच्वंगु थ्व बेसा भावय् । लुॅ तोलां गुलि गुलि थ्यन धयाच्वन । वसःज्वलं उभनं थिके । मज्जिमगापिं मनू जक सःताः भ्वय् नकूसां लखौलख दां माः थौकन्हे ।उगुंथुगुं मेगु । छम्ह मनूया तलवय् परिवार लिधना च्वनेमा जिमि । धयाथे फुक्क सुयात दै थन । बबिताया ख्वखना सः पिज्वल ।
बाताबरण हानं स्तब्ध ।
गबायत बिचा यानालि रंजनं हे खॅ तनायन, ” अयसा निगू लॅपु दु । कि ह्वसि , कि फ्वसि । ”
खॅ मथुया बबिताया न्हायपं तिंस्वात ।
रंजनं थुइक धयायन ,” कि छ बिस्युं वयेगु । अर्थात जिं किदनाप याना यनेगु । कि झीगु मतिनाया गथि थनं हे फ्यना छ्वयेगु । निताय् छता । छु धया ? ”
छं बिचाः या । न्हिच्छि चच्छि बिचाः या । कन्हे थुगु हे इलय् झी थन हे नापलाये ।
निम्ह निका लॅ लिनावन

+ + +

कन्हेखुनु रंजन भ्वय् छेय् वयाः पियाच्वन । बबिताया लॅ स्वयाच्वन । च्वन । बबिता खनेदयकः मवः । न वया फोन छकः हे वल !!!