आख्यानकार मथुरा सायमिया “प्रगति” – चिबाखं

थौकन्हेया संसार हे मोबाइल । मोबाइल दुने संसार । थौकन्हेया जमानायात नेटवर्कया संसार छगू मदुगु जूसा मिखा दयाः नं मनूत कां बराबर बुद्धि दयाःनं सकलें ध्वां बराबर ” क्वथाय् मोबाइल स्वस्वं बिश्वराम याकःचा भुनुभुनु हालाच्वन ।

मोबाइलय् वं छम्ह मिसाया फोटो छपाः खन ” अय् थ्व ला
म्हस्यू जिं । थ्वया नां प्रगति । थ्वयात ज्याझ्वलय् तःथाय् ध्वदू ।
मिसाचा नासलं ली । नेवाः बांलू । हाकु पतासिं सिनीबलेला झं पुन्हीया चन्द्रमा थें ।

बिश्वरामयात “अंकल “धाइ ।
धायेगु चलन । ताकातुकु वलिसे छताबता खँ नं ब्याः । अयनं
म्हस्यूतास्यू दुगु धाये मज्यूनि ।
बिश्वरामया काय् छम्ह दु । बाज्यो वनीन । ब्याः याःगु
मखुनि । क्यंक्यंपिं मयो ।

बिश्वरामयात थ्व हे मिसाचित थःगु छेया भमचा यानाः दुकाये मास्तेवल ।
धात्थें कन्हेखुनु हे वं फोन यानाः प्रगतियात ” छता खँ
ल्हायेमाल मैं “धकाः छेय् सःतल ।
मान-सम्मानसाथ प्रगति नं बिश्वरामयाथाय् थ्यंकः वल ।
प्रगतिं न्यायॆति दुम्ह मचा छम्ह नं ल्हाः ज्वनाः थत ब्वनाहल ।
” थ्व बाबु सु जुल प्रगति ? ”
“प्रगतिया म्हुतु सन,
” अंकल थ्व जिमि काय् भाजुचा”I