थ: छेँया सिन्ह: !

राज सायमि

“सुमनचिया ब्याहा क्व:जित। मांमं फोनय् धयाहल।कोरोनां याना: निम्ह प्यम्ह जक च्वना सिधयेके त्यना हं। काय् या ब्याहा, छिमी पाजुं छन्त नं छत्वा पर्सि बीह:गु दु। छ पिने ल:त्यांकी दुथाय् वयाच्वं न्हां। थन त्व:ता थकुगु अनहे ज्वना वये।”
थ:गु छेँय् छम्ह, थ:छेंय् छ्म्ह निथाय् निम्हसित कोरोना थिया च्वंगु छगू बिस्कंगु ईब्यो। वने नं ग्या: वइ धका: नं ग्या:पिं खत।
फोन दिका: मिला लँय् दं वन। मांम्ह वल। ल्हा:तय् निप्व:दु ।  छ्प्व:ला पर्सि जुल मेगु छु ?  मसिल । माम्हं चिप्व:गु झोलाय् ल्हा: दुत छ्वया स: थ्वयेकल।
“सय्……… सँ भचा चिकिसा ! मिलां सिल । कपा: उला क्यंन। मांम्ह मोहनीया सिन्ह: लँय् हे तिकाबिल। न:लास्वां नापं दक्षिणा नं तयाबिल।
मिला छ्यं क्वछुका : थ:छेँया सुवा: लँय् हे फयाकाल।