मुल्याहा बाज्याया फूर्ति !

श्रीलक्ष्मी श्रेष्ठ
लाइदन, द नेदरलन्द
थः बल्ला:, बांला:या घमण्ड वयाके आपा: हे दु ! थः तसकं शक्तिशाली, सुनानं जितः क्वथले फइमखु
धइगु फुइँफाँय् नं वयाके यक्व दु । सुयागुं खँ न्यनिमखु वं । न्ह्याबलें थः यः थें जक जुइ । सुइत छु धाये छु मधाये धयागु नं वयाके माःचाः बिचाः छुं मदु । सुयां नुगलय् स्याइ धकाः नं वइत च्युता मदु ।
करपिंत लाक्व थ्याक्व धयाः नागःतुगः याना थः लय्ताया जुइम्ह खः व ।
बुसां निसें वःगु बानि सितकि तिनि तना वनि धाइथें बुरा जुलं नं वयागु बानि व हे तिनि । अय्जुया: सकसिनं वयात मुल्याहा बाज्या
धकाः धाइ ।
होसपास मदयेक संसारयात घाराघुरु यायेथें नोबेल कोभिड—१९ या चहलपहल वल । वं तधंगु हलिं हताः जूगु स्वया ग्यानापुक मनूतयत ख्यानाबिल । हलिंन्यंक झिलाया दुने करौडौं करोड मनूत संक्रमित
जुल । लखौंलख सित । कोरोनाया माहामारी अप्वया वना विषम परिस्थितिइ थ्यन । यक्व देतयसं
मनूतयत म्वायेकं पिहां जुइमते धकाः लां लां लकडाउन तयाबिल । छेंय् छेंय् सुरक्षित जुयाच्वं धकाः नाय्खिं च्वयेका च्वन ।
अय् बाज्या उखेंथुखें जुइमते कोरोनां कइ खं ला धकाः छय्पिं हालि ।
“पशुपति नाथं रक्षा यानातःगु देशया मनूतय्त सुनानं थिइ फइमखूु” धकाः व थःगु मतापये न्ह्याथाय् नं जुया जुइ ।
लँय् सुइतं थिइका जुइ मते धाःसां वास्ता मदु हुलमुलय् धित्तुधिना हे जुइ । हालाहुलु मारामुरु याना: जुइदःसा लयताइम्ह मुल्याहा बाज्यां छुकियां वास्ता तइमखु ।
कोरोनाया मिखा मदु । व सुनानं खने दयेक वइम्ह मखु । वं न्ह्याम्हेसित नं ज्वनेफु । वं थिलकि दकले अप्वः बुराबुरिपिंत थाकु धका सकसिनं धया वइच्वंगु दु । काय् भौपिंसं वैत नं न्वाइ ।
तर मुल्याहा बाज्यायात सुनांनं न्यंकेफइ मखु ।
“गन दु कोरोना ? म्वा: मदुगु खँ ल्हाना जितः ख्यानाच्वनिइ । थिया जक स्व जितः ?” धकाः हाला हे जुइ व ।
सुथय् जुलकि लिमला वया । गन गन गःगः मनूत दइ, अन अन व थ्यनि । थाय् थासय् वना: कालकुलु न्यना: झुतुंसां दनाच्वनि । द्यः दुथाय् तक द्यः वँय् पहलं द्यःके नं जुयाच्वनि । बहनि जुलकि
भजनय् वनि । सकलें नाप प्यपुंक च्वनि । थःगु हे तालय् । थःगु हे सुरय् । सुनानं धाःगु खँ मन्यं मुल्याहा बाज्यां ।
निन्हुप्यन्हु धाधां लां लां दत । न्हिया न्हिथं कोरोनाया भाइरस झन झन अप्वःया वल । ग्यानाजूपिंत नं कोरोना पुना वाथा वाथा कंकल धका न्यने दयाच्वंगुदुसा ग्याना मजुपिंत नं कोरोना पुन धकाःन्यने मालाच्वंगुदु ।
अतिसुक्ष्म कोरोनाया भाइरस ! धमाधम सकभनं न्यनावना ल्वगित ग्वाः ग्वाः दयाः वल । ख्वाउंगु नं अप्वया वल । “सेखं चाइ, आ कुन्हु क्वाकः नया, त्वना बांलाक च्वं” धकाः मुल्याहा बाज्यायातम्ह्याय्म्हं लुमंका फोन याना हइ
“सेखं खना: ग्याना जुइम्ह ला जि ? सेखं चाःसा हाछ्युं हिछुं यायेगु, हलु चि लः दायेका त्वना:, ख्याना छ्वयेगु का मस्यू ला छं ? व कोरोना सोरोनां छु नं जुइमखु जितः ।” धकाः म्ह्याय्म्हेसित छ्वम्हुक ब्वःबियाछ्वइ ।
धाधां मधां मुल्याहा बाज्यायात थुसुथुसु मुसु वयेगु शुरु जुल । न्हासय् सुलुसुलु न्हि बा वयाः निथु प्यथु हाछ्युं नं वल । बाचा ई जुल । उसिंइ मिंक म्ह पाता, क्वाता क्वाता जंन्हूफाः स्याना वःगुलिं देनेत नं थाकुया वल वइत । लासय् भ्वसुइ तर न्ह्यलं पाचिना यंकी मखु । न्ह्योनेसं दुगु लः छक त्वनी । कथुइ भचा ज्या मछिं थें जुया घुतुकेत थाकुइ वैत । घण्टी बिया छ्वयेवं काय्, भौ, छय्पिं सकले न्ह्योने दं वइ । जिद्दि अप्वम्ह मुल्याहा बाज्यायात धाः धाः थें यानाबिइ । कपाः नं तसकं क्वाना वःगुलिं अस्पताल ब्वाकिइ ।
छय्, छुइ, तःम्ह डाक्टरत दुगु छें ! म्हस्यूपिं यक्व दुपिं जुया: माः कथं याकनं बिचाः याइ । थौंकन्हेया लकस बांमला । बुरा ल्वय्जक मखुत थ्व ला धकाः श्वाब जाचे याना स्वइ । कोरोना पोजिटिभ खनेवं छें जः दक्व थारा हुइ । मुल्याहा बाज्यां गनगन थिल, सु सु थिल सुनां स्यूगु मखु । न्ह्योने दक्व सकसियां नं श्वाब टेष्ट याइ । पोजिटिभ खनेदुपिं सकलें आइसोलेशनय् च्वना: छ्वइ । बांलाक बिचाः याना च्वंगु दुसां वया ल्वय् बांमलाक तच्वया वइ । आखिर सुनानं कोथले मफुम्ह, तसकं बल्लाम्ह मुल्याहा
बाज्याया फूर्ति सूर्ति थें चुचुं दला फुइ ।
कोरोनां हे वयात साला यंकुगुलिं छेंज:पिसं तक सुनानं थिइ मजिल । करपिसं क्वबिना मोतरय् तया:
वयागु अन्तिम क्रिया याये यंकल । सदांया लागि मुल्याहा बाज्यायात तापालं हे बिदा याना छ्वयेमाल ।
-नेपाल संवत ११४० अनला त्रयोदशी बिहिबार                        (अक्टुबर १५, २०२०)
लाइदन, द नेदरलन्द