स्वनिगःया विरह !

रजनीमिला

हुँ व सिमाय् प्याखँ पाः कैच्वंक
फिर फिर सनाच्वनीगु हलय्
थःगु ख्वाः स्वयाः
समाः यायेमखंगु ता दत ।

यी रूखहरूका नर्तकी जसरी तालमा हल्लिरहने पातहरूमा आफ्नो अनुहार भेट्टाई कोरीबाटी गर्न नपाएको युग भैसक्यो ।​

बागद्वारं क्वब्वानाः
सि हे लुचुलुचु संक
धित्तु धिनाः
ल्याय्म्ह सू कयाः ब्वाँय् वैगु लःयात
पाहाँ यानाः छ्वयेमखंगु मछिंमनिं थौंयागु मखु ।
बागद्वारबाट झरेर

किनारै उचाल्दै ठेल्दै पेल्दै युवा जोश हाँक्दै बग्दै आउने बागमतीलाई अतिथी सत्कार गर्न नपाएको अप्थ्यारो आज होइन ।

स्वयाथाय् तक्क तिंख्यःति ग्यंगु बुँ फाँटय् धनाः
वागुईं त खसुनाप
ख्याः यानाच्वंनीगु लू,​
लुँ भुनातःगु मखमलीथें जाःगु तूया बाली त
थौं कपिइ कियातःगु किपाः इरेजरं हुयाछ्वये थें जुल ।
जता हेर्यओ उतै टुँडिखेल जस्ता मैदानमा झुलिरहने

धानका बालाहरू कपास जस्ता बादल्संग खेल्दै गरेको दृष्य
सुनका बुट्टाले भरिएका मखमली जस्ता तोरीबारीहरू
कापिमा कोरिएका चित्रहरू इरेजरले मेटाइदिए सरी भो ।

का स्वरे
थौं जिगु लायकूलिइ
क्यव जक दु, स्वाँ मदु
खुसि दु, लः मदु
घाँय् दु, हा मदु
तर थन
जिं ब्वलंकापिं अल्याःख मनूत दु,
जिगु नुगःपाः द्यःने इमिसं थनाब्यूगु खा खा महल दु,
जिगु म्हय् बसा लायाः
म्हच्छिं ब्वाकाजूगु रंगी विरंगी मोटरकार त l
लौ हेर न आज मेरो लाय्कू मा रित्तिएका फूल्वारी छ ।पानी बिनाका खोलाहरू छ्न\

अय्नं, अफसोच !
द्यःयात बुकाः स्वर्ग हे
क्वबिया वःपिं थें
क्वाराक्वारां नोटं भुनातःपिं मनूतय् ख्वालय्
दाँछि दाँया जीवन मखना जिं,
भैरवं त्वने थें जि म्हय्च्वंगु म्वाःहि त्वःनाः अतृप्त
इमि नुगलय् सँहु बति समवेदना मदु,
संवेग मदु,
शायद इमि दुने मनू हे मदु ।

जिगु नुगःपाय् थनातःगु थ्व झ्वः झ्वः महल
महलपिने जुइपिं थ्व म्वः म्वः मनूत
थ्व झ्वः झ्वः पसलय् मिखायात ल्वःवंक ब्वैतःगु
नक्कलि नेकलेस
दक्क उथें उथें ताः जित ।

सुथं नसंचा उलेवं
द्यवं त्वःता वनी थें
मन पिने त्वःताः
छयों छगः ज्वनाः देगः दुने हुत्तिना जुइपिं !

म्हच्छिं कय्कय् च्यानाः कुरुप यानाब्यूगु जिगु थ्व ख्वालय्
इमिसं मालाच्वंगु छु?
थःगु हे ख्वाः ?
नां ? वा दां ?
गां ? वा शहर ?
वा छचाःयाउँक द्यनेत छकू बाय् ?
कि तनावंगु जीवन वा अस्तित्व ?

जि थःगु म्हय् जीवन चुलिवयेकाः
मनय् सर्गः न्ह्यंकाच्वनाम्ह
– स्वनिगः !
जिं हे ब्वलंकापिं
ए मनूत !
न्हित्थं मेयात थें क्वःथलाः
जितः ब्व ब्व ब्वथलेत
छिमिसं सिंह दरबार दुने वाये यंकाच्वंगु
सदियौं दत !!

२०७६ मंसीर ४