भुतिबाः !

•मथुरा सायमि                                                                  यक्व न्हापाया छगू लुमन्ति। कबि दुर्गालालया कुल छे, न्हायकं त्वालय् । निगू चुक दुने । पुलां छे । कात्तुकाः । स्वाहाने छपु स्वाराक्क गयवं मातनय् वया क्वथा । प्यम्ह मनू च्वनकि जाः। ज्या दुसां मदुसां जि वया क्वथाय् थ्यनाच्वनी । मेमेपिं नं यक्व मनूत दाजुयात नापलाः वयाच्वनी । यक्व मनू जिं अन हे म्हस्यूगु ।
सुमन, दुर्गालाल दाइया तःधीम्ह काय्। मचाःचा । गबलें व नं मछिंमछिं हे क्वथाय् म्हिताच्वनी ।
छन्हु छम्ह कबि वयाः खॅ ल्हानाच्वन। मचा नं क्वथाय् हे । नां न्यनेकने म्हसीके ज्या जुयाच्वन । भचालं कबि लिहाॅझाल । मचां वया नां लुमंकेत स्वत । नां उच्चारण याये थाकुल वयात । ‘ भू…भू ..बाः ‘मचां लुमंकल । पायछि नां कायेमफु । उकिं अबुम्हं अःपुक खॅ स्यन , ‘ भुतिबाः धा रे भुतिबाः ‘। सुमनयात भुतिबाः धाये अःपुगु जुयाच्वन । वं भुतिबाः धाल । भुतिबाः ।
वयकः खः–भूपी शेरचन !!!