“ताय् मदुगु सः !!”

मथुरा साय्‌मि

छगू हे त्वालय् ब्वलंपिं जिपिं निम्ह पासापिं । उखे वंसां नाप्पं, थुखे वंसां नाप्पं । ल्यायम्हचा जुइव निम्हसिनं निगू हे लजगा ज्वन । निम्हं थःथःगु ज्याय् लुदं ; थःथःगु ज्याय् फुदं । ब्याहा-कर्म धुनेव निम्हं निथाय् थःथः छेय् दयकाः च्वंवन। ध्वदुक्क नापलायेगु धैगु द्वलय्-स्वलय् छकः ।
इलय् ब्यलय् निम्हसियां फोनय् फोनय् खॅ ब्याः । जिं स्वयाः उप्वः वं फोन याः। माःगुं म्वाःगुं खॅ मुइकाच्वने वया न्ह्याः । खास खॅ हे छुं दयकाच्वने म्वाः । नये धुनला त्वने धुनला खं जक नं प्वाः जाः ।
दॅ दॅ बित । निम्हं बाज्यः बाज्यः वन । लिपा वया फोन यायेगुया तात्पर्य हे छगू थे जूवन । उखेथुखेया पासापिं , त्वाःबाःया दाजुकिजापिं , म्हस्यूपिं-तास्यूपिं सुं नं म्हं मफयाः तच्वः जुलकि जितः छकः फोन मयासे वया नया थे मच्वनीगु । सुं सितकि फलाना ला मन्त नि, धिस्काना नं मन्त नि । छं स्यूला ? धकाः न्यनी । खॅ उलिं ।
” झी नं वने मानिनि हला? ” वं खॅ स्वाना हे च्वनी ।
” खः । वनेम्वाःपिं सु दु ” जिं धाये ।
लिपा जूलिसे वया तप्यंक हे खॅ कनाहयेगु बानि जुल । थौ फलाना मन्त । म्हिगः फलानाया काय् नं मन्त । अयलाः सिक्क त्वनेमाः खनी । थुकथं छु ल्वचं मन्त , गय् जुयाः मन्त , गन यन … न्यने म्वायक हे वं तुरूतुरू कनाहै । यःसां मयःसां वया खॅ न्यनाच्वने । ” अॅ अॅ , घाः , छु याये काः ” धकाः सम्बेदना प्वंके ।
वं धयाहइ ” झी नं ला वने मानिनि हला । ”
जिं न्वाये थे धाये,” माःगु पीर ला थ्व ? वने हे माःसां नीदॅ लिपा वनेगु का झी । स्वीदॅ लिपा वनेगु का झी । सच्छि सच्छि दॅ म्वानाच्वंपिं बुरात ला गुलि धिसिलाःनि । छ जि धैपिं ला भाइ नकतिनि छगू जंक्व ब्याःपिंतिनि । वने जक धयां नं वने दैला अथें । का , बाइ धाये। लिपा नापलाये ” धकाः अथें हे खॅ चफुनाछ्वये । फोन दिकाछ्वये । वाॅइ वाॅइ खॅ ल्हानाच्वने नं मयः दः ।
लांलां दत । व पासाया फोन मवः । जिं नं फोन याये मफयाच्वन । कोरोनाया ल्वय् चर्कय् चर्कय् जुजुंवल । द्वलंद्वः मनूत संक्रमित जुयाः वासः यायेत ब्वाॅय् ब्वाॅय् जुयाच्वन । सलंसः मनूत सिनाः लाश उइत पशुपती थाय् हे मन्त धकाः बय् बय् जुल । नेपालय् नं महामारी फैलय् जुयाः मग्याःधाःपिं नं थुरूथुरू खात । सासः ल्हानाःम्वायेमाःगु शरीर । ” अक्सिजन माःपिं बिरामितसें थम्हं थम्हं हे माला हिॅ , जिम्थाय् मन्त ” धकाः सरकारी अस्पतालतसें नायखिं थानाहल । प्यख्यरं ह्वाॅय् च्वाॅय् जुयावल । देशय् तःभुखाय् ब्वःगु स्वयाः लकस वाराक्वारां सन । थौ दुपिं मनूत कन्हे मन्त धया हैच्वन ।
× × ×
सुथन्हापां न्ह्यलंचाल । ल्हाःतुति भचा संका । थरमसयच्वंगु लः छगिलास नं प्वंका । त्वत्वं मोबाइल छकः नं चायेका । चायेकेवं हे पासाया फोटो छपाः धच्याक ब्वयातल । संबेदना प्वंकातल । बिचाः हायेकाहःपिं नं झ्वःझ्वः खात । जिगु म्ह वाॅइइइ मिनावल । मिखा भ्वय् भ्वय् कन । आखःग्वः नं खने मन्त । पासां त्वाल्ल मिखा कनाः जितः हे स्वयाहल । जिगु न्हकु-सॅ तिंतिंस्वात । नुगः भाराभारा मिन । पासायात मिखा लिमकासे स्वयाच्वना ।
वं धयाहः थे च्वन ,” लां लां दत । जि सने मफुगु । छं जितः न छकः स्वःवल , न फोन छकः थकाः हे यानाहल । म्हाल , आः जि वनेत्यल ।”
वया ताय् मदुगु सः जिगु न्हायपनय् ह्वाॅइ ह्वाॅइ मिंक थ्वःवल । मिखा बुलुयाः न्ह्यःने ल्यूने जिं छुं मखन !!!!