लकडाउनय् श्री तीन

 विजयरत्न असंबरे
श्रीएक श्रीएकया तिरीमय्जु आकाझाकां म्हं मफयेकल । इकुल धका हाल । वया तिरीमय्जुया इकुगु झन अप्वया वल । फनफन चाहिकल धका हाल । लकडाउनया ई । श्री एकया वयाये थ्वयाये मजुल । गन क्यने यंकेगु ? गथे याना क्यने यंकेगु धइगु वयात चिन्ता जुल । वं थः घरपतिलिसे छक्वः खँ ब्याकल । घरपतिया वासः पसः जुउगुलिं मेडिकल लाइनया अप्वः खँ स्यू । घरपतिं वयात वीर अस्पताल यंकेगु सल्लाह बिल । घरपतिया म्हसिउम्ह दुउगुलिं थम्हं हे एम्बुलेसयात फोन नं याना बिल । म्हमफया इकुका च्वंम्ह वया तिरीमयुजु कोथाया छकुंचाय् भुग्लुं च्वना च्वन । निम्ह तिपुया हे ख्वालय् छगु त्रास खनेदु । एम्बुलेन्सया लं स्वया च्वंपिं निम्हतिपुयात छगुछगु मिनेट हे छगु छगु जुनी थें जुया च्वन । एम्बुलेन्स बल्ल थ्यंक्क वल ।
बिरामी तया अस्पतालय् ब्वाकल । अस्पतालया ईमर्जेन्सी वार्डया छगु बेडय् वया कला यात ग्वारातुइकल । श्रीएकया तिरीमय्जुया एक्स रे काल । माःमाःगु दक्वं परिक्षण याकल । अले हिइ हेमोग्लोबिन मगागु धका क्वछित । अले तुरुन्त हे एबी पोजिटिभ ग्रुपया हि स्वंगु प्याकेट हि कया हीं धका छकु भ्वं बिल । हि कायेत कालिमाटी थ्यंक्क वनेमानि । वं एम्बुलेन्सय् च्वना कावनेगु मति तल । तर अस्पताल प्रशासनं एम्बुलेन्स धइगु बिरामी कावनेतजक खः हि कावनेत मखु धका मबिउ ।
श्रीदुई श्रीएक उगु भ्वं ज्वना अस्पतालं पिहाँ वल । महाबुद्ध, भोंसिको, न्हूसतक जुया कालिमाटीपाखे स्वया वन । लँय् गनं सुनां वयात पन कि अस्पतालं बिया हःगु भ्वं क्यना न्ह्यावनिगु व । तर कालिमाटीइ चित्तधर हृदयया सालिक दुगु चुकय् थ्यंबले वयागु न्ह्यःने राइफल ज्वनातःम्ह श्रीदुई नांयाम्हं छम्ह सैनिक दंवल । वया सात्तु वन । लकडाउनया ईलय् पुलिसजक खना च्वंम्ह श्री एकं लँय् सैनिक नं दइधका मति नं मतःगु खँ खः । वं ला सैनिक धइपिं देयया सिमानाय् वना सिमा रक्षाया निंतिं तैनात जुया च्वनिपिं धका जक न्यनातःगु खः ।“लं त्वति ! ” सैनिकं हक्केभनं धाल ।                                                                                                                                                                                 “छाय् हजुर ?” श्रीएकं ग्याग्यां न्यन । “आम्ज्यागु आर्मी कलरया लँ मेपिन्सं पुने मजिउ धका मसिउला छं ? ” श्रीदुइ नं श्रीएकयात नरथाक्क हक्कल ।    “ जिं मस्यू हजुर ! द्वन ! क्षमा फ्वने हजुर । आःयात छक्वः क्षमा याना दिसँ हजुर । आवंलि फिइ मखुत । ” श्रीएक यागु ख्वाः ह्याँउल ।     “ अप्वः हाला ला ? खुरुक्क लं त्वतिगु कि कारवाही यायेगु ? ” श्रीदुइ जङ्गे जुल । मर्ता क्या न कर्ता धइथें श्रीएकया थःपिन्सं फिना वनावःगु लं त्वतेगु बाहेक मेगु  लँ मखन । लं त्वतातिता वाँछ्वल । भित्रीगन्जी छपाजक फिना व ब्लडबैंकपाखे थ्यंक्क वन । अन काउण्टरय् ध्येबा पुल । ध्येबा पुलागु रसिद ज्वना हि कायेगु झ्यालय् वन । श्रीतीन “ ग्व ? आइसबक्स बिया दिसँ । ” व झ्याःदुने च्वंम्ह श्री तीनं धाल । “ अथे धइगु छु ? जिके ला छुं नं मदु । ” श्रीएकं लिसः बिल । “ आइसबक्स मदयेक हि गथेयाना यंकेगु । याकन आइसबक्स कया हजि ! ” झ्यालय् दुने च्वंम्ह श्रीतीनं उजं बिल । श्रीएकं यक्वः हे अनुरोध यातं नं आइसबक्स बिइगु खँ मल्हा । श्रीएकया हंसं थाय् त्वतल । वीर अस्पतालया ईमर्जेन्सी वार्डय् याकःचा त्वता थकाम्ह तिरी मय्जुया ख्वा लुमंकल । हि मदयेक वासः जुइमखु धका डाक्टरं धाःगु लुमंकल । हारेचाःम्ह श्री एकं थः घरपति लुमन । अले वयात फोन यात । घरपतिं छम्ह म्हसिउम्हेसित धयाबिसेलिं तिनि बीरबहादुरयात डिपोजिट कया आइसबक्स बिइत तयार जुल ।
श्री एक स्वंगु प्याकेट हि दुउगु आइसबक्स ज्वना भाताभातां वीर अस्पतालपाखे स्वया वन ।