लाता पाक: (लुमंखँ)

– भूषणलाल श्रेष्ठ

नंवाय् मफुम्ह मनूयात नेवा: भासं पाकः व खय् भासं लाता धाइ । पाकः जक धया गाःसां नेवातय् दथुइ लाता पाकः धाइगु यानाच्वंगु दु । समाजय् छक्का पञ्जा याये मसःम्ह, तस्सकं सोजाम्ह अले गुलिसित हेस्याना न ‘छ ला लाता पाकः हे का !’ धाइगु चलन दु ।

२०३४ सालय् कलेज ब्वना च्वनाबलेया खँ खः । छम्ह पासानाप भकुंग्वारा (फुतबल) स्वयेत वना । काउन्तर वना २ पाः तिकत न्याना । ध्वाखाय् थ्यंबले छुं हे मस्वसें दुत व्छइच्वंगु खनाबले बेकारं धेबा फुकेलात धका नुगः मछिन । कासा ज्वछि व हे खँ जक लुमनाच्वन । भकुंग्वारा स्वया न्ह्याइपुके धका वयाम्ह जित पासां ‘कासा सिधल नु’ धाबलेतिनि न्ह्यलं चाल ।

वैंशं १० दँ थकालिम्ह कका भकुंग्वाराया तसकं सोखिनम्ह । थ:हे म्हितिम्ह धा:सा मखु तर अबलेया कासामिपिं श्याम थापा, रुपक शर्मा, अच्युत खरेल पिनि जिवनी व इमिगु गोल यायेगु तरिका बारे दक्कों स्यू । भकुंग्वाराया सिजन जुलकि वयकयात कासा स्वयेत पासा मा: अले जित ब्वना यंकिगु ।

रंगसालाया न्ह्योने ध्वाकाय् तिकत चेक यायेत च्वनिपिं पाले, पुलिस सु दु धका ककां सोयादी । अले छम्हनाप मिखा ल्वाका ल्हा भाय् याना धयादी – ‘जि छम्ह दुहाँ वने न्हैं!’ वं फिस्स न्हिलकि लाइन च्वनेगु । पालें तिकत ग्व ले धका न्यंसा पुलिसयात क्यनि अले पुलिसं न्यंसा पालेयात क्यनिगु । ‘छु हालाच्वनेगु दुहाँ हु !’ धका छोयाबिइ । जि न ल्यूल्यू दुने थ्यनि । गबलें चेकिगय् कदा याना बिना तिकत स्वइत न छोइमखु । उबले कासाया हाफ ताइम धुंका ध्वाका अथें चायेकाबिइ । अले ल्यंदनिगु बच्छि कासा स्वया न्ह्याइपुकेगु । गबलें भकुंग्वाराया बच्छिबापा धुंका जक जोस वया गोल न उबलेतिनि जुइ । उकिं धेबा पुला स्वइपिं सिबे जिमिसं अप्पो मनोरञ्जन कया ।

छको सेमी फाइनल कासाय् बिना तिकत दुहाँ वनेगु चान्स हे मरु । ककायात आ: छु यायेगु धका आपद हे जुल । कासाया तिकतया रंग न्हिन्हि पानाच्वनिगु – ह्याउँ, वाउँ, म्हासु, तुयूगु । ककां थौंयागु तिकतया रंग सिइका थौंयागु रंगयागु भ्वं ज्वना लाइनय् च्वनादी । हुल जुया व तिकत ख:ला मखु धका प्वला स्वइ धका ल्हातं कचाकुचु याना ज्वना वनादी ।व तिकत पोलास्वयेत न पालेयात ली ला न पुलिसयात । स्व हे स्वसा न जिपिं च्वये प्याराफितय् थ्यनेधुकिगु । सुनां ब्यूगु धका म्हसिके फैमखु । कासा स्ववने न्हय: हे नेपाल बैंकयागु च्वयेमानिगु खालिगु भौचर थीथी रंगयागु म्हिचाय् तया वना यक्को हे भकुंग्वारा स्ववना ।

हाकन छगू फाइनल कासा स्ववनेमा:गु । ग्वाग्वा मनूत अले मूध्वाखाय् न उलि हे पहरा । आ: छु यायेगु ? भ्वं व तिकतयागु उँन मिलेमजू । वने न्ह्यः हे थौं जुजुपिं च्वनिगु मञ्चपाखे च्वना स्वयेमा धका ग्वसा दयेका वयापिं । जिमिसं मेगू ध्वाका वास्ता मयासें तप्यंक व हे ध्वाकाय् वना ग्वसा ग्वया । तर लुखा नापं तक हे मनू मत । लाइनय् च्वंपिंत जक छपा/छपा तिकत स्वया दुछ्वयाच्वन । थुखे तापाक कका व जि मौका स्वया च्वना । छम्ह पुलिस नाप मिखा चूलात । ककां इसारा यात । पुलिसं ‘क वाः’ धैथें ताल । जिपिं निम्ह लाइनय् दंवना । न्ह्योने थ्यंका कका फातफुत याना दुहाँवन । जि पिनेंतुं थात । ककां पुलिसयात दुनेन धाल – ‘जिपिं निम्ह नाप वयापिं । दुने छ्वयाब्यू ।’ पुलिसं वास्ता मया । कासा सुरु जुल धका कका वना स्ववन । जि ध्वाखाय् तुं ।

पुलिसं मानेमजू व माने याये हे मफु । ‘हाफ ताइमधुंका ध्वाका चा हे चालिइ । थुपिं नाप छु खुसामत यायेगु !’ धैगु बिचा याना सुमुक च्वंच्वना । पिने पियाच्वंबले ‘गोल!’ धका हाला हल । ‘सुना स्वइत नकूगु ?’ पुलिसयात न्यना । लिसः बिल -‘मस्यू, जि न थन हे दु ।’ जित ‘छ हे स्व हु’ धाइला धैगु आसं न्यना -‘जि छको स्वया वये ला !’ वं वास्ता हे मया । गबले हाफ ताइम जुइ अले दुहाँ वने धका मतिइ ततं इ: वंगु मचा: । लिपा पुलिसं घ्वाराक्क खापा चायेकल । काचाकाचा दुहाँ वना । स्वकुमिपिं दक्कों दनादिना पिहाँ वैच्वन । भकुंग्वाराया कासा सिधयेधुंकल खनि । सदांथें व खुनु हाफ ताइमय् ध्वाका मचायेकुसे कासा सिधगुलिं जि स्वयेमखन । कका न जि दनाच्वंथाय् वया धाल – ‘छ गुजाम्ह लाता पाक: !’

१८ अप्रिल, २०२०
कोलोरादो, अमेरिका ।