“बलात्कारी घाम “

मीना श्रेष्ठ 
मैले त थोरै मात्र स्पर्श लिन्छु
एकै छिन मात्र रहु भनेथें
म चिसिएको देखेर
ऊ लोभ्याइ रह्यो
म लोभिइरहे
उसको न्यानो स्पर्शले
तर उसको स्पर्श
सोचे भन्दा धेरै स्वार्थी रहेछ
केही दिन त म ऊबिना
रहनै नसक्ने आशक्त भएको थिए
उसको न्यानो हुन्जेल
उसँगै लिप्त भएर
जस्तै चैते हावाले नि
उसलाई  छाेएर हिम्मत लिंदै
मैले मान्दै नमानी
मैले हुन्न भन्दाभन्दै
जताततै डाम बसाईदियो
अरुको अगाडि अनुहार देखाउन नहुने गरी
भर्खर महशुस भयो
उसले ममाथि के के गरेछ
भर्खर भित्ताको ऐनाले भन्यो
मलाई उसले गर्नु नगर्नु गरेछ भनेर
निर्णय गरे मैले ,आफूलाइ गर्न भनेर
आफैं भेट्न जाँदा मात्र
के के न उखर्माउलो गर्दोरहेछ
ऊ त मनमोज गर्दोरहेछ
त्यसैत्यसै मात्तिनु पर्दोरहेछ
सधैं बार्दलिमा भेट्न जान्थें
उसले गर्नु नगर्नु गरिदियो
घरीघरी मै होइन जस्तो
आफूलाइ चिन्न गार्‍हो बनायो
मैले उसलाई भेट्न जाने
मैले उसलाई छुन जाने
दैलो आज बन्द गरीदिएँ
चुकुल आग्लो दुबै बन्द गरिदिएँ
अनि त झ्यालबाट चियाउँदै आयो
हो ,आज घाम यहीँ आयो !
सुस्तरी मेरो कपाल सुम्सुम्याउँदै..
अनि घाम भन्दै थियो
मेरो कानमा ,साउती गर्दै
अब भेट्न आउने होइन र ?
अहँँ ! म भेट्ने छुइन नि अब
अहँँ ! म सहने छुइन नि अब
तिम्रो जबर्जस्तीलाई
तिम्रो मनोमानीलाई
बरु ,ओसले ओसिन परोस्
बरु,चिसोले कठ्यांंग्रिन परोस्
सबै सहन्छु
सबै भोग्छु
भो ! घाम तिम्रो स्पर्श अब !