छुट्टी !

-चिबाखं

सुधीर ख्वबि
(योजना)
शनीबारया दिं । व छुट्टी हनेत छेँपाखे वन । जम्माजम्मी प्यघौया लँ स्वनिगलं । छगू चा छेँय् च्वना आइतबार अफिसय् इलय् थ्यंक: वयेगु वयागु योजना ।
(अवस्था )
छेँय् थ्यन । बा माया भागि यात ।अले प्यख्यरं मिखा ब्वाकल । वयागु मिखां मालाच्वंगु लू वं लुइके मफुत । मांया नुगलं कायया नुग:या खँ थुइका धाल -‘ भौमचा दुने दु । म्हिग:निसें हनहन्ती ज्वर वयाच्वंगु ।’ – वं मन मनं बिचा:यात । छुट्टी सित्तिं वनिगु जुल । फोन याना जक वयेमा:गु , बेकार वया थें जक जुल ।
(दुविधा )
बहनिं बेलि सिधयेका द्यनेगु सुरसार जुल । नापसं ज्वरं कयेच्यानात:म्ह तिरी मयेजु । मेखे प्या:चालं इत:मित: कनाच्वंगु मनस्थिति । न्ह्याँ वने वा मवनेया दुविधाग्रस्त म्ह ।
(समर्पण )
अंगलय् यगाना च्वंम्ह ईलचं अन्यौलताया ई चाचां हुहुं चान्हेसिया झिंनिता: ब्वयेधुंकल । वैगु मिखाय् न्ह्य: भ्या:भतिचा नं मदु । दुसा मात्र छ इत:मित: हसंमसं जक । घरी उखे मूपुल घरी थुखे मूपुल ।
‘ झासँ ! याकनं द्यना दिसँ । कन्हे दनेत: लिबाइ ।’ – तिरी मयेजु न्ह्यज्यात । व मिखा तिसिना हे छुट्टीयात सदुपयोग याना तनाव बिसर्जनया अभ्यास यायेगु ज्या न्ह्याकल ।