पासा छम्ह फ्वने !

–दिब्या बज्राचार्य
तसकं न्ह्याइपुगु ई न्हापा न्हापा यागु दिं । न्हिछि हे थ्व त्वा:यागु चुकय् मनूतः लिरुथिरु जुइगु । मस्तय‌्गु कालकुल, ल्यासे ल्यायम्हतय्‌गु न्हिलासु ताय् दयाच्वनी । आ: वया: त्वालय् च्वंगु फल्चा तः शुन्य जुयावना च्वंगु दु । तुँ यागु लः बुलुयावना च्वंगु दु । त्वालय् च्वनीपिं मनुतय्‌त आ: व्यस्ततायागु गां त्वपुइ धुंकल ।
उकिं याना: थौं थ्व त्वालय् छगू मधुरो कोमल सः थ्वया च्वंगु दु ।
छम्ह मचायागु । व मचा छेँ छेँ यागु लुखाय् वना: नय् मखना जाकि बजि फ्वं वना च्वंगु मखु । छम्ह पासा फ्व वना च्वंगु दु “पासा छम्ह, निम्ह फ्वने .. पासा छम्ह निम्ह फ्वने .. । जि म्हितेत थ्व त्वालय सुं हे पासा मन्त । य: तःबा ..य: तःमां …य: तता.. य: चमा ..य: दाइ ..य: कका मामा… सुं म्हितेत पासा दःसा पिने छ्वया हैंदिसं!”
थज्यागु मार्मिक सः तायाः छखाः छेँय् दुने च्वंम्ह मचां थः मां याके न्यन “माँ व दाइचां छु फ्वं वःगु थें ! जि मथुलः ? ” मचाया माँ नं बांलाक नुगलय् थिइकथं मचायात थुइका च्वन “म्हितेत पासा फ्वं व:गु का । थौ कन्हे मस्तये छें छें हे लिमलाः । मोबाइलय् गेम म्हितेगु भिडियो स्वयेगु । ल्याप्टपय् म्हितेगु टीभि स्वयेगुली हे व्यस्त, पिने म्हितेत वःपिं सुं ! हे मदु उकिं पासा फ्वं वगु ! जितः छन्त पिने म्हितेत छ्वये मं दु तर छुयाये छंगु निपां तुति हे चले मजू ।
छु याये , आः झी मताः पहः याना सुम्क च्वनेगुका न्हि पुता !                                                • किपा: रीति महर्जन