चितासू !!

मथुरा साय्‌‌मि
मोबाइल तिररर न्यात । ल्हाती कयाः स्वया । म्हमस्यूगु नंबर। सु जुल थ्व । स्वस्वं मनू म्हसीकेत लुमंका । सुं लुमना मवः । गबलें मखनागु नंबर । मनू म्हमसीकं फोन ल्ह्वनाच्वने मखुत । अथें च्वना । भचालं सः दिनावन । म्वायसे , न्ह्याम्हजूसां छु । छाय् मल्ह्वनागु धकाः तंचाःसा ” मोबाइल छखे मनू छखे लानाच्वन धायेका । ” अल्छु ।
टी. भी . स्वयाच्वनाम्ह जि । सः भचा तस्सः याना । भारतया बुखॅ वयाच्वन । पत्याः जुइला मजुइला । स्वस्वं न्यन्यं म्ह हे चिंचिं मिनावः । न्हिच्छिया दुने हे लखौलख मनूत संक्रमण हॅ । द्वलंद्वः सीपिं हॅ । अस्पताल मप्वन हॅ । लॅय् लॅय् छिंछिंथाय् बिरामीत थस्सः थस्सः पियाच्वन हॅ । अक्सिजन मदयाः सासः ल्हाये मफयाः बिरामीत म्वाम्वाकं सिनाच्वन हॅ । सीपिं च्याकेत घाटय् यन हॅ ।थाय् खालि मजुयाः सरकारयाके मेगु मसान माल धयाच्वन हॅ । लाश च्याकाछ्वयेत ग्वःघौग्वःघौ पीमाः हॅ । अस्तब्यस्त जुल हॅ भारत । खःगु खॅ ला, मखुगु खॅ ला ।
मोबाइल तिररर न्यात ।काचकाचां स्वया । नंबर व हे । सु जुल थ्व ? ज्या मदयक ला थथे निकःनिकः फोन यानाच्वनी मखु सुनानं । ल्ह्वनेला मल्ह्वनेला । सुंलिसे खॅ ल्हानाच्वने मययाच्वंगु । फोन चायेका मस्वया । भचालं सः दिनावन ।
मज्जिमगाःम्ह मनू जकं ला । मज्जिमगाःगु हे खॅ ला । फोन छकःला ल्ह्वने हे माःगु । मनय् खॅ पुतुपुतु दासिवल । टेलिफोन डायरी छकः पुइकाः नंबर चेक याना । मखना । अजू हे चाल । मनू म्हसीके हे मफुत ।
हानं ध्यान समाचारय् हे तक्यंका । नेपाःया बुखॅत वयाच्वन । थ्व निकःखुसी लुयावःगु कोरोनाया भाइरस न्हापाया स्वयाः नं हानिकारक हॅ । याकन सरय् जुइगु हॅ । ज्वनकि छकलं थाथामाथा याइगु हॅ । छकलं हे भ्वच्छिभ्वच्छिसितं ल्वय् पुनावनीगु हॅ । अले मजूला फसात । उकीसं सरकारं आःला अस्पतालय् बिरामीतयत बेड मन्त हॅ । वासः याये फैमखुत हॅ । नीजि अस्पतालय् नं व हे समस्या । ल्वचं जक कयेमाः छगू लख दां धैगु ला नमचम हॅ ।
जुजु नं मधाः लानि नं मधाः थ्वं । साहित्यकार नं मधाः। संगितकार नं मधाः हॅ थ्वं । ख्याः यानाः न्हीकाच्वनीपिं कलाकारत नं आः ख्वयाच्वन हॅ । ल्वगित न्हियान्हिथं उप्वया वैच्वन । नेपाः नं भारत थे जुइफु धयाच्वन सःपिं स्यूपिं बिज्ञतसें नं । राजनेतात धाःपिं च्वंच्वंन सुलाः सुलाः। लुमं लुमं मि च्यानावः थे च्वन जिगु पालितःलं तःलंनिसें ।
थाराक्क हे न्हुल , न्ह्यःनेसं तयातैगु मोबाइल हानं तिररर न्यायवं । काचाक्क मिखा जुका । नंबरला व हे । सु जुल थ्व । खॅ मल्हासे ला जि हे मजिल । गनं छुं इमरजेन्सी ला पक्का हे जुल जुइ । सु लात जुइ । अस्पतालय् ला । पशुपती हे वा धायेत्यंगु ला । जूजूगु जुइ धकाः खॅ फया ,” हेल्लउ , सु थे ? ”
” किन फोनै नउठायको ? निस्किने बेला भाछैन ? ” अपरीचितगु सः ।
जि अजूचायाः न्यना, ” हैन , कल्लाई फोन गर्नु भा ? ”
वं धयाहल, ” शंकरजी हैन ? तपाई को ?
दः जरङ्ग तं प्याहांवल । धया, ” शंकर त कैलाशमा । म कृष्ण बोल्दैछु , मथुराबाट ।”
मोबाइल अफ यानाछ्वया । न्हिलेला ख्वयेला । मनूत नं ताल तालयापिं ।
छखें मन धुक्क च्वन — रङ्ग नंबर जूगु हे जिल बरू । पशुपती ला वने म्वाल नि !!!!
(ने.सं. 1141चौलागा पंचमी )