हजुरआमा : केही स्मृति

रासा

सम्पत्ति :
हजुरआमा मलाई सम्झाउँदै हुनुहुन्थ्यो – हेर बाबु , तँ बुझ्ने भइसकिस् अब । मेरो कुरा राम्ररी सुन ! यो सबै सम्पत्ति तेरा बाजे-बराजुले जोडेका हुन् । तेरो बाबुले केही पनि जोडेन । सक्छस् भने यसमा अरू बढी जोड , सक्दैनस् भने नघटा !
म उहाँको कुरा ध्यानपूर्वक सुनिरहेको थिएँ । कुनै प्रतिक्रिया जनाउन सकिरहेको थिइनँ ।
अहिले म सोचिरहेको छु – मैले सम्पत्ति थप जोड्न त सकिनँ , तर घटाउन पनि घटाइनँ ।
**
पैसा :
म बुवासँग पैसा माग्न डराउँथें । मागे पनि दिनुहुन्नथ्यो । आमासँग पैसा नै हुँदैनथ्यो । माग्ने कुरै भएन । खाँचो परे हजुरआमासँग
माग्थें । उहाँले दिनुहुन्थ्यो ।
एक दिन । मैले हजुरआमासँग एक मोहर मागें । उहाँले झर्केर सोध्नुभयो – किन चाहियो ?
मैले भनें – चकलेट खान मनलाग्यो ।
उहाँले भन्नुभयो – जा , ऊ त्यो चोलीमा थैली बाँधिएको छ । त्यसबाट लि !
मैले त्यो सुर्केथैली खोलें , र पाँचको नोट झिकें । अनि , टाप कसें ।
**
चुरोट :
म हजुरआमाको कोठामा थिएँ । उहाँले कडा स्वरमा भन्नुभयो – राम्ररी हेरिराख , तेरी आमा आउलिन् ! म ढोकातिर हेरेर बसें । उहाँले चुरोट सल्काउनुभयो , र तान्न थाल्नुभयो । त्यो गैंडा चुरोट थियो ।
अचानक त्यहाँ आमा आइपुग्नुभयो । मलाई के गरूँ कसो गरूँ भयो । हजुरआमाले चुरोटको ठूटो सुकुलमुनि लुकाइसक्नुभएको थियो । आमा हाँसेर फर्किनु भयो ।
तँलाई ………..मलाई भन्नुु पर्दैन , तेरी आमा आएकी ! – हजुरआमाले रिसाएर भन्नुभयो । जवाफमा मैले डराएर भनें – मलाई थाहै भएन त !
सायद मेरी हजुरआमा आफ्नी बुहारीसँग धक मान्नुहुन्थ्यो , डराउनुहुन्थ्यो ।
**
नेलकटर :
हजुरआमाले मलाई नेलकटर दिंदै भन्नुभयो – तँलाई फोहोरी ! ला , नङ काट् !
म नङ काट्न बसें । बिस्तारै काट्न थालें ।
हजुरआमा बोल्नुभयो – तँलाई थाहा छ , त्यो कसको हो ? जवाफमा मैले भनें – हजुरको नि !
उहाँ पुनः बोल्नुभयो – होइन , त्यो तेरै हो ।
म असमञ्जसमा परें ।
तैंले नै मलाई राख्न दिएको थिइस् , बुझिस् ? – उहाँको बोलीमा कुनै शंका थिएन ।
त्यतिबेला हामी कक्षा चारमा पढ्थ्यौं । एक दिन हाम्रो स्कुलमा पाँचजना जापानीहरूको एउटा टोली आएको थियो । उनीहरूले हामीलाई अनेक उपहार दिएका थिए । मेरो भागमा नेलकटर परेको थियो । त्यही वस्तु मैले हजुरआमालाई दिएको थिएँ ।
करिब पन्ध्र वर्षपछि उहाँले मलाई उक्त वस्तु फर्काउनु भएको थियो । त्यति लामो समयसम्म उहाँले त्यो जतनका साथ राख्नुभएको थियो । मैले त बिर्सिसकेको थिएँ ।
म आमाको कोखबाट जन्में । तर , हजुरआमाको काखमा हुर्कें । र , उहाँकै छत्रछायामा बढें ।
आजभन्दा छब्बीस वर्षअघि उहाँ बित्नुभएको थियोे ।
**
( २०७७/२/२/६ )