ध्वंचिया शासन

सौरव शाक्य

ध्वंचात फुकं छप्पं जुया अनेक तिकडम याना सिंहयात खाेरय् कुनाबिल । छम्ह तसकं चतूरम्हः ध्वंचा थःत थम्हं जुजु घाेषणायात । देश छगुलिं ध्वंचामय् जुगु खंकल धाेंचा । सकसितं उजं जुल देशबासी सकसिनं ध्वंचांथें तिहु तिहु हालेमाः न्हिं निकः ।
गाेप्यरूपं जासुस त्वतल ध्वंचां । जासुसिया रिपाेर्ट वल । अप्वसिनं ध्वंचा सः पिकया तिहु हाले सःगु खँ वल । ध्वं जुजु लयताल । दकलें अप्वः सःपिकायेफुपिंत सिरपाः नं बिल । मनूत तयसं न्हाप सिरपाः त्याकल ध्वंचाथें सःपिकाये फुगुलिं ।
छथ्वः ध्वंचा तयसं ध्वंचा सः पिकाये मफूपिं धकाः खिचातयत ज्वनाः ध्वंचा जुजुया न्ह्यने ब्वासाये हल ।
ध्वंचा जुजुं न्यन ” छिमिसं छाय् जिगु उजं अबज्ञा याना तिहु तिहु महासें ह्वाँङ्ग ह्वाँङ्ग उनाच्वनागु हाँ ? छिमि मालिक मनूतयसं ला तिहु तिहु हाले सःसा ! छिपिं …!”
खिचातयसं सकसिनं छप्वाःम्हुतुं ह्वाँङ्ग ह्वाँङ्ग याना धाल ” मनूतयसं तिहु तिहु नं पिकाये सः ह्वाँङ्ग ह्वाँङ्ग नं याये सः माःसा…!”
“माःसा छु…?” ध्वंचां तिहुहुं याना धाल ।
खिचां धाल ” मनू नं छंगु सात्वःकायेफु ! सिंह , धुंया सः पिकया सिउला ?”।