जीवन

सुशील ताम्राकार

भारी मन, रोए हल्का हुन्छ भन्यौ तिमीले, रोएर हेरें
तिमीले बुट्टा बुनेको शिरानी भिज्यो कि? छोएर हेरें

न मुहारमा धुलो जमेको भेटें न त ऐनामै गालीब,
आँखा नै धमिलो धुमिलो भयो कि कतै, धोएर हेरें

जिन्दगी जिउनेहरुले पिउने गर्छन् रे पत्याएँ मैले
कथा, ब्यथा, कहानी सबलाई मदिरामा घोलेर हेरें

एका बिहानै देखि हिक्क हिक्क हिकहिकाइ रहेछु,
किन घाँटीसम्म आई सम्झेछौ? उनै सितै सोधेर हेरें