अलकत्ताया देश , कलकत्ता !!

मथुरा सायमि

— “गय् च्वं धायेगु आः छन्त । भरायधंका …! इमूत थें स्वःस्वःथाय् मनू । धरःग्वारा थें ततःजाःगु छेय् । अले ताॅ छगू दु सिक्क तःधंगु । दथुइ धंकातःगु छुं मदु । कुतुं वनकि समुद्रय् । हाउडा ब्रीज धाइ वयात । लॅय् फुक्कबनं अलकत्तै अलकत्ता । उकिं धाःगु का कलकत्ता ।
 —” अलकत्ताया देश कलकत्ता । कलकत्ताय् लॅ फुक्क अलकत्ता ।”                                                                                 —                                                               ब्यापारया सिलसिलाय् ब्वा इलय् ब्यलय् मरसय् झाः । प्यन्हु च्यान्हु च्वनाः लिहाॅ झाइ । जिपिं मस्तयत छताबता न्याना हया बी । गबलें नयेगु नसा , गबलें पुनेगु वसः । मस्त जिपिं सकलें लयताः ।
खॅयाखॅय् ब्वां थः वनाथाय् च्वनाथायया खॅ कनी दी । बीरगंज, बिराटनगर , परसौनी , रक्सौल , छु छु थाय् , छु छु थाय्। उस्त ध्यान मवं । लुमना मच्वं । अले खॅयाखॅय् छकःनिकः दिल्ली , लखनौ व कलकत्ताया नां नं पित हइ । कलकत्ता धाःसा छकः न्यनाबले हे म्हुतुइ घाना थें जूवन । ल्वःमं मजू । न्ह्याबलें नुगलय् थाना हे च्वन । कलकत्ता।आहा! गजागु देश जुइ व कलकत्ता ।
दः कलकत्ता छकः वने मास्ते वल । गुलि बांलाः जुइ व देश । छु छु जक न्यायेगु दु जुइ अन । सुनां ब्वना यनी ? यं सा ब्वां हे यनी । मखुसा सुनां यनी । थः वने सःगु मखु ।

छन्हु जिं ब्वायाके न्यॅ हे न्यना , ” ब्वा, कलकत्ता धैगु गय् च्वं ? छु छु दु अन ? गनं वनेगु अन ? ”
ब्वां उसिचायाः छकलं लिसः बियादिल ,”गय् च्वं धायेगु आः छन्त । भरायधंका …! इमूत थें स्वःस्वःथाय् मनू । धरःग्वारा थें ततःजाःगु छेय् । अले ताॅ छगू दु सिक्क तःधंगु । दथुइ धंकातःगु छुं मदु । कुतुं वनकि समुद्रय् । हाउडा ब्रीज धाइ वयात । लॅय् फुक्कबनं अलकत्तै अलकत्ता । उकिं धाःगु का कलकत्ता ।
मिखा फुतिफुति यानाः जिं ब्वाया ख्वाः स्वयाच्वना । मती खॅ गुनुगुनु यानाच्वना ” अलकत्ताया देश कलकत्ता । कलकत्ताय् लॅ फुक्क अलकत्ता ।”
भचा ल्यायम्हचा जूबले ब्वां हे जितः बीरगंज छकः ब्वनायन । थःथिति दु अन । छन्हुनिन्हु अन च्वनाबले रक्सौल तक्क रिक्साय् च्वनाः वने सल । तापाः मजू । टेम्पुत नं ब्वाकू ।
रक्सौलया रेल-वे-स्टेशन खन । रेलया साक्षात दर्शन नं जुल । अनं न्हिच्छि चच्छि रेलय् च्वनाः वनकि कलकत्ताय् हे थ्यनीगु तुफान-मेल नं दु धयागु खॅ न्हायपनय् दुहाॅ वन । याकःचा वनेगु आॅट मदु । वने हे धाःसां , ल्हाः हुस्लुं प्वाः फुस्लुं । कमीजया म्हिचाय् नं लक्ष्मीया बास गबलें च्वंमवो ।
थौ थौ कन्हे कन्हे धाधां लांलां बितय् जुल , दॅदॅ । मचाचा ल्यायम्हचा जुल । दः छकः सुनानं धका कलकत्ता यं मदु । न थः हे वनेगु ह्याउ दत जिके ।

छन्हु कलकत्ता थ्यन धका म्हगसय् म्हन । ” का स्व स्व कलकत्ता ” धका सुनां सुनां धाल । झ्याःचा छपाः दु अन । मन्ह्यंमन्ह्यं छ्यों छगः दुछ्वयाः स्वया ।
“थ्व हे का कलकत्ता ” धाल । अजूचायाः स्वयाच्वना। उखे छकः स्वया , थुखे छकः स्वया । स्वय् हे मगाःनि । न्ह्यलंचाल ।
हैट् गन कलकत्ता जुइ व। व ला न्हू-सतकया लॅ का , वंघः वनेगु । व छहाकः अलकत्राया लॅ । उफ् , दः ख्वयवल ।
हे भगवान, छं दः अन्याय यात। अलकत्ताया लॅ जुइवं व कलकत्ता जुइमखु ।
दः छं म्हगसय् हे जक जूसां छकः कलकत्ताय् यने म्वाः ला ?अन यनाः न्ह्याथाय् वांछ्वया थकूसां गाःगु नि । छंगु छु स्यनी ?
छु स्यनी ?
जि जूरूक्क दना । चिल्लाय् दना, ” छकः कलकत्ता मवंसे ला जि गन च्वने । च्वने हे मखु । कलकत्ता छकः मवंसे ला जि सी हे मखु । सिल्ला , जि सी हे मखु ” !!!